خانوم ها و آقایان در شرایط مختلف چه میکنند؟

هنگام عبور از خيابان
خانم ها
سمت راست را نگاه مي كنند.
سمت چپ را نگاه مي كنند.
از خيابان رد مي شوند.

 

آقايان
        سمت راست را نگاه مي كنند، ماشين مي آيد .
        فاصله ماشين با خودشان را با چشم اندازه مي گيرند و چون همگي راننده هاي قابلي هستند با سرعت وارد خيابان مي شوند .
        راننده به شدت ترمز مي كند.
        مرتيكه مگه كوري؟ (راننده مي گويد)
        در حالي كه از روي ميله هاي وسط خيابان مي پرد مي گويد: كور خودتي گاري چي!
        بدون اينكه سمت چپ را نگاه كند مي دود آن سمت خيابان.
        هنوز هم صداي بوق ماشين هایی كه به خاطر اين آقا ترمز كرده اند به گوش مي رسد.

هنگام رانندگي
خانم ها
بنزين را چك مي كنند.
روغن ماشين را چك مي كنند.
ترمز دستي را پايين مي كشند.
با سرعت مطمئنه حركت مي كنند.
پشت چراغ قرمز ها مي ايستند.
به عابر پياده احترام مي گذارند.

 

آقايان
        وسط راه بنزين تمام مي كنند.
        وقتي دود از لاستيك هايشان بلند شد به ياد مي آورند كه ترمز دستي را نكشيده اند.
        چراغ قرمز را مهترين معضل اتلاف وقت و عمر مي دانند.
        عابر پياده موجودي مزاحم و مختل كننده عبور و مرور است.
        و از همه مهمتر: بوق مهترين اختراع بشر بعد از برق به حساب مي آيد.

 

هنگام صرف غذا
خانم ها
مرتب پشت ميز مي نشيند.
مقدار كمي غذا مي كشند.
به آرامي غذا مي خورند.
تنها نوك قاشق را در دهان مي كنند.

 

آقايان
تا جايي كه بشقاب جا دارد غذا مي كشند.
        به سرعت غذا را مي بلعند، در حالي كه قاشق را تا دسته در دهان مي كنند.
صداي برخورد قاشق با دندانهايشان موسيقي گوش نوازي است.
بعد از دو بار پر كردن بشقاب، بالاخره كمي سير مي شوند.

هنگام مهماني رفتن 
خانم ها
لباس نو مي خرند.
به دقت حمام مي كنند . لباس هايشان را اتو مي كنند.
با دقت آرايش مي كنند.
بهترين عطر را استفاده مي كنند.
به دقت خود را در آيننه نگاه مي كنند.
 و بالاخره رضايت مي دهند كه خوشگلند!

 

آقايان
        از يك ساعت قبل حاضرند و الان بر روي مبل خوابشان برده.

در پايان يك روز خسته كننده
خانم ها
بعد ازاينكه ظرفها را شستند.
آشپزخانه را تي مي كشند.
غذاي فردا را در يخچال مي گذارند.
چراغ ها را خاموش مي كنند.
كمي مطالعه مي كنند.
مي خوابند.

 

آقايان
بعد از اينكه شام خوردند چاي مي خورند.
        كمي با چشمهاي خواب آلود تلويزيون را نگاه مي كنند.
    بعد از اينكه دو سه بار كنترل تلويزيون از دستشان به زمين افتاد.
    تلويزيون را خاموش كرده و به سمت رختخواب مي روند و بدون آنكه
    روتختي را بردارند مي خوابند!

زایمان در آب،روش،معایب و مزایا

ماماها بايد فوائد و مضرات زايمان در آب را قبل از ليبر به مادران باردار توضيح دهند و در بدو ورود، بيمار را از نظر علائم حياتي، پروتئين ادرار، سلامت جنين، وضعيت قرار گرفتن جنين، مرحلة ليبر و انقباضات رحمي ارزيابي نمايند.

 

معيار هاي توصيه شده و نكات عملي براي ليبر و زايمان در آب

الف) در شرايط زير مي توان از اين روش جهت زايمان استفاده نمود :

1- حاملگي تك قلو

2- سن بارداري 37 هفته

3- نماي سفاليك

4- عدم وجود عوارض بارداري (پره اكلامپسي، ديابت بارداري كنترل نشده، افزايش فشار خون )

5- عدم وجود خونريزي قابل توجه مادر

6- ضربان نرمال قلب جنين

7- مايع آمنيوتيك شفاف

ب) نكات عملي مهم در انجام اين روش:

1- تنظيم دقيق درجه حرارت آب : با آن كه در بعضي بررسي ها درجه حرارت بين 36 تا 5/37 درجه سانتي گراد توصيه شده است اما در يك مطالعه بر تنظيم درجه حرارت توسط خود مادر و به هر ميزاني كه خودش احساس رضايت مي كند تأكيد شده است. با اين حال در صورتي كه درجه حررات آب از 5/37 درجه تجاوز كند بيمار بايستي از آب خارج گردد.

2- مانيتور كردن ضربان قلب جنين با استفاده از داپلر ضد آب.

3- شروع ليبر فعال ( انقباضات منظم و خوب، ديلاتاسيون دهانه رحم و نزول سر جنين )

4- علائم حياتي مادر و ضربان قلب جنين بايد در محدودة طبيعي باشد.

5- وضعيت هيدراتاسيون بيمار بايد مطلوب باشد و جهت ادرار كردن بايد به او اجازه داد به فواصل منظم وان آب را ترك نمايد.

6- نظافت وان و ضد عفوني كردن آن بر اساس پروتكل هاي كنترل عفونت. آب موجود در وان بايد كاملاً تميز و شفاف باشد. مدفوع و لخته هاي خون را بايد سريعاً از وان خارج كرد . در صورت آلودگي شديد آب و يا ماندن آب بمدت چندين ساعت بايد آب وان را تعويض نمود .

7- نوزاد بايستي كاملاً زير آب متولد شود و تا خارج شدن سر از آب هيچگونه تماسي با هوا نداشته باشد زيرا تماس با هوا و تغيير درجه حرارت باعث تحريك تنفس شده و در نتيجه احتمال آسپيراسيون را بالا مي برد .

8- بايد مراقب افت دماي نوزاد بود.

9- توصيه به ترك وان جهت مرحله سوم زايمان : جفت را بايستي در خارج از وان جدا نمود تا ارزيابي دقيقي از ميزان خونريزي مادر به عمل آيد .

10- استفاده از آب ايزوتونيك: جهت كاهش خطر بروز آسفيكسي توصيه مي شود مقداري نمك به آب اضافه شود تا محيطي ايزوتونيك ايجاد شود.

فوائد زايمان در آب براي مادر ونوزاد

1- تسكين درد :

 زايمان در آب نوعي هيدروتراپي محسوب مي شود . تحقيقات به عمل آمده نشان مي دهد كه هيدروتراپي نقش مؤثر و غير قابل انكاري در كنترل درد و بخصوص درد پشت و كمر دارد .( شكايتي كه در زنان باردار بسيار شايع است ) . غوطه وري كامل در آب باعث كاهش درد از طريق تحريك پاسخ هاي فيزيولوژيك مي گردد . در تحقيقات انجام شده مشخص گرديد كه غوطه وري در آب از نظر آماري باعث كاهش قابل ملاحظه احساس درد توسط مادر و كم شدن نياز به انجام بي حسي اپيدورال مي گردد. شواهدي دال بر مخاطره انگيز بودن اين مزيت براي نوزادان و براي ليبرهاي طولاني يافت نشد.

2- سالم ماندن پرينه / كم شدن موارد اپيزيوتومي:

آب درون وان فرآيند تاجي شدن سر نوزاد (Crowning) را كند كرده و باعث حمايت بيشتر پرينه و كم شدن احتمال پارگي آن و كمتر شدن نياز به اپيزيوتومي مي گردد .

3- كم شدن مداخلات پزشكي درفرآيند زايمان به دلايل ذيل :

* بي وزني ايجاد شده در آب باعث فشار يكسان به سطح بدن شده و مصرف انرژي توسط مادر را كم مي كند.

* شل شدن بدن در آب باعث كم شدن احساس درد، كم شدن اضطراب، كاهش سطح آدرنالين و در نتيجه ترشح آندوژن اكسي توسين مي گردد.

* ديلاتاسيون ( گشاد شدن ) عروقي حاصله در آب باعث كاهش فشار خون مادر و افزايش ضربان قلب و در نتيجه افزايش اكسيژن رساني به رحم و جنين مي شود .

4- از بين رفتن انقباضات كاذب رحمي

5- تحرك آسان تر مادر و كنترل كردن بهتر خودش

6- پايين آمدن فشار خون

7- احساس آرامش بيشتر در مادر

8- كم شدن احساس درد و در نتيجه عدم نياز به مسكن ها و ساير مداخلات پزشكي

9- كم شدن ميزان سزارين

10- كاهش ميزان تروما به نوزاد

11- خونرساني بيشتر به نوزاد به دليل جريان خون بهتر مادر

مخاطرات و نگراني ها

نگراني هاي مربوط به زايمان در آب را بايستي بر اساس شواهد حاصله از تحقيقات انجام شده، شناخت آناتومي بدن، آگاهي از فرآيند زايمان و مديريت و پايش مناسب فرآيند تولد ارزيابي نمود . در يك مطالعه گسترده در انگلستان ( 1996- 1994 ) زايمان در آب نه تنها باعث افزايش مرگ و مير پري ناتال نگرديد بلكه باعث كاهش آن نيز شد ( 2/1 در 1000 مورد زايمان در آب در مقايسه با 4 در 1000 مورد زايمان معمولي ). علاوه بر اين از ميان 000/150 تولد ثبت شده دنيا به روش زايمان در آب در بين سال هاي 1985 تا 1999 هيچگونه گزارش معتبري از مرگ نوزادان به علت آسپيراسيون آب يافت نشد . بين متخصصين زنان و زايمان از يك طرف و متخصصين اطفال از طرف ديگر در مورد اين روش زايمان اختلاف نظر وجود دارد . از منظر متخصصين اطفال اين روش فوايد چنداني براي نوزاد در برندارد در حاليكه تحقيقات انجام شده نشان دهنده فوايد غير قابل انكاري براي مادران مي باشد . منطق متخصصين اطفال بر اساس يك اصل كلي در علم پزشكي كه مي گويد "براي بيمار كاري انجام دهيد كه خطر كمتري داشته باشد" استوار است. با اين حال هر دو گروه پزشكان اطفال و زنان بر اين نقطه اتفاق نظر دارند كه اين روش بايستي با مراقبت دقيق پرسنل مجرب و ذيصلاح انجام شود و مادر را بايد از خطرات احتمالي آن آگاه ساخت تا در صورت بروز هر مشكلي در حين زايمان آمادگي خروج از آب و زايمان روي تخت را داشته باشد .

خطرات بالقوه زايمان در آب

1- آسپيراسيون آب توسط نوزاد :

اولين تنفس نوزاد با كنار رفتن آب از روي سطح صورت آغاز مي گردد. با اولين تنفس جريان خون جنين به جريان خون نوزادي تبديل مي گردد و با بسته شدن شانت هاي درون قلب گردش خون ريوي ايجاد و در اثر فشار ايجاد شده در ريه ها آب از آلوئول ها و فضاهاي ريوي خارج شده و بستري مناسب براي تبادل اكسيژن و دي اكسيد كربن در ريه ها ايجاد مي شود. اين فرآيند در عرض چند دقيقه اتفاق مي افتد و در طي اين مدت نوزاد اكسيژن مورد نياز خود را از طريق بند ناف دريافت مي كند. به علت آنكه تا زمان خروج نوزاد از آب و تماس با هوا هيچگونه تحريكي براي تنفس نوزاد وجود ندارد، بنابراين آسپيراسيون نوزاد در زير آب امري غير متحمل مي نمايد و در واقع تهديدي براي نوزاد محسوب نمي گردد.

2- عفونت :

بالا رفتن شانس عفونت يكي ديگر از علل مخالفت منتقدان اين روش است. در مطالعه اي در كشور كانادا هيچ گونه شواهدي دال بر عفونت مادر و نوزاد در زنان مبتلا به ( PROM ) پيدا نشد. با اين حال پس از هر بار زايمان در آب، وان و يا استخرمخصوص بايستي بدقت تميز و ضدعفوني گردد تا از انتقال باكتري از نوزاد به نوزاد يا مادر به مادر جلوگيري گردد. باكتري پسودومونا عامل پاتوژن شايعي در محيط هاي آبي است اما با اين حال نوزاداني كه به آن مبتلا شده اند بدون درمان بهبود يافتند.

 

3- كند شدن جريان ليبر:

به علت ماهيت شل كنندگي آب فرآيند ليبر غالباً با كم شدن شدت انقباضات در آب و در نتيجه كندي آن همراه است. در پروتكل هاي وضع شده در بعضي بيمارستانها، زنان پس از رسيدن به ديلاتاسيون 5 سانتي متر وارد آب مي شوند.

4- هيپرترمي مادر و در نتيجه هيپوكسي جنين

5- هيپوترمي نوزاد

6- مشكل بودن تخمين ميزان خونريزي مادر در آب

7- خطر آمبولي آب براي مادر ( از نظر تئوريك )

كنترانديكاسيون هاي انجام متد زايمان در آب

 

1- عفونت اخير واژن، دستگاه ادراري و عفونت پوست

2- عدم ثبات علائم حياتي مادر و نوزاد قبل از فرو رفتن در آب گرم

3- تب بالاي 4/100 درجه فارنهايت

4- آمنيونيت

5- ديسترس جنيني

6- پره ماچوريتي نوزاد

7- خونريزي شديد واژينال

8- مكونيوم غليظ

9- نماي غير طبيعي جنين

10- سابقه قبلي ماكروزومي

11- ديستوشي: كنترانديكاسيون داشتن زايمان در آب در موارد ديستوشي مورد اتفاق نظر همه محققين نمي باشد اما به نظر ميرسد كه شلي ايجاد شده در آب ميتواند كمك موثري در مديريت ديستوشي شانه داشته باشد.

12- PROM بالاي 24 ساعت

13- ضايعات پوستي هرپس، عفونت HIV و هپاتيت B وC مادر

14- چاقي

15- ليبر زودرس

16- پرسنل كم تجربه و فاقد اعتماد به نفس كافي

کاربرد سرم ها

کاربرد سرمها :

1 – سرم نمکی : این سرم به دو شکل قابل تزریق و غیر قابل تزریق تقسیم می شود

الف ) قابل تزریق :

# جبران کمبود مایعات بدن مانند اسهال – استفراغ – خونریزی ها

# بالا بردن فشار خون در افرادی که سابقه فشار خون ندارند و بنا به دلیلی مثل گرسنگی یا شنیدن

خبری ناگوار دچار افت فشار خون شده اند

# انما یا تنقیه ( تخلیه محتویات داخل روده بیمار قبل از اعمال جراحی )

# شستشوی زخم ها در زمان تعویض پانسمان

ب ) غیر قابل تزریق : شستن ماشین دیالیز  _ شستن ماشین ساکشن

2 – سرم رینگر : رینگر همان سرم نمکی است که به آن یکسری املاح اضافه شده است املاح موجود در

این سرم : سدیم ، کلر، پتاسیم و کلسیم می باشد

در جبران کاهش مایعات – درمان کاهش پتاسیم بدن مثل زمانی که فرد داروی ادرار آور مثل لازیکس را

طولانی مدت مصرف می کند نیز کاربرد دارد

3 سرم رینگر لاکتات : از نظر شیمیایی مانند پلاسمای خون می ماند . وقتی بدن با کاهش مایعات

مواجه می شود این سرم بر تمامی سرمها ارجحیت دارد در سوختگی ها ، جراحی های بزرگ کاربرد

دارد

4 – سرم قندی 5% :

الف) تامین انرژی بیماران ناشتا                         ب) کمک به تسکین درد پس از اعمال جرا حی   

ج) کمک به کاهش تب                                     د) ایجاد ادرار و کمک به دفع سموم بویژه در مسمومین

5 – سرم قندی 10% :

الف) کمک به کاهش تب های بسیار بالا   

ب) درمان افت قند خون شدید 

ج) ایجاد ادرار و کمک به دفع سموم 

د)کمک به ایجاد ادرار بخصوص در بیماران کلیوی     

هـ ) کمک به ترمیم زخم مثل سوختگی ها

6 – سرم قندی- نمکی : جبران کمبود مایعات ، املاح و انرژی بدن

7- سرم هماکسل : از استخوان گاو نر در ساخت آن استفاده می گردد باید در یخچال نگهداری شود در

درمان شوکهای ناشی از سوختگی ، خونریزی ، اسهال و استفراغ های شدید مورد مصرف می باشد

 

آزمایش ptt

نام آزمايش	PTT
نام انگليسي تست	Partial Thromboplastin Time
مخفف انگليسي تست	PTT
نام فارسي تست
نام هاي متعارف ديگر	Activated Partial Thromboplastin Time; aPTT; APTT
روش انجام
آمادگي بيمار	آمادگي خاصي لازم نيست، با این حال غذای پرچرب قبل از خونگيري ممکن است باعث تداخل با آزمايش تداخل كند و باید اجتناب شود.
زمان نمونه گيري
محدوده مرجع (نرمال رنج) وابسته به جنس زن/مرد
نوع نمونه	نمونه خون از ورید بازو
بهترین زمان نمونه گیری
علت درخواست تست	اين تست به عنوان بخشی از تحقیق درباره اختلال خونریزی احتمالي؛ برای پايش درمان ضدانعقاد هپارین؛ هنگامی که فرد خونریزی یا لخته شدن خون بي دليل دارد؛ هنگامی که فرد تحت درمان ضدانعقاد هپارین شکسته نشده (استاندارد) است؛ گاهی اوقات به عنوان بخشی از پايش قبل از جراحی درخواست مي شود.
توضیح راجع به تست	PTT، تست غربالگری است که به ارزیابی توانایی فرد در تشکيل لخته هاي خون به طور مناسب كمك مي كند.PTT، زمان تشكيل لخته در لوله آزمایش (در ثانیه)، هنگامی که مواد خاص (معرفها) به نمونه پلاسما اضافه مي شوند را اندازه گیری مي كند. با اندازه گیری مدت زمان لازم برای تشکیل لخته، PTT مقدار و نيز عملكرد فاکتورهای انعقادی خاصی را که بخشی از هموستاز هستند، ارزیابی مي كند. نتایج PTT که در حدفاصل مرجع قرار می گیرند، معمولا عملکرد طبیعی لخته شدن خون را نشان می دهند، با این حال، کمبودهای خفیف تا متوسط تنها یک فاکتور انعقادی ممکن است هنوز وجود داشته باشد. PTT ممکن است تا زمانی که مقدار فاكتور به 30٪ تا 40٪ حد نرمال کاهش نیافته است، طولانی نشود. همچنین ضدانعقاد لوپوس ممکن است وجود داشته باشد اما نتیجه PTT را طولانی نكند. PTT طولانی مدت به این معنی است که تشكيل لخته بيش از حد انتظار اطول مي كشد و ممکن است ناشي از علل مختلف باشد. اغلب ممکن است کمبود فاکتور انعقادی یا مهاركننده اختصاصي یا غیراختصاصی تأثيرگذار بر توانایی لخته شدن خون بدن وجود داشته باشد. کمبود فاکتور انعقادی، ممکن است اكتسابي يا ارثي باشد.
در چه شرایطی تست افزایش می یابد	PTT طولاني مدت در کمبود اكتسابي يا ارثي فاکتور انعقادی مانند بيماري Von Willebrand، بيماري هموفیلی A و B (بیماری کریسمس)، کمبود ویتامین K، بيماري كبدي؛ مهارکننده هاي غیراختصاصی مانند ضدانعقاد لوپوس (LA) و آنتی بادی کاردیولیپین؛ مهارکننده هاي اختصاصی مانند آنتی بادی هاي فاکتور VIII؛ هپارين؛ درمان با داروهای ضد انعقاد وارفارین (کومادین)؛ سرطان خون؛ خونریزی بیش از حد در زنان باردار قبل یا بعد از زایمان یا سقط راجعه و نيز در افراد داراي هماتوکریت بالا ديده مي شود.
در چه شرایطی تست کاهش می یابد	PTT کوتاه مدت ممکن است زمانی که فاکتور انعقادی VIII افزایش مي يابد، ايجاد شود.
تست هاي تكميلي	Prothrombin Time (PT); Fibrinogen; Thrombin Time; Lupus Anticoagulant; Activated Clotting Time (ACT); Coagulation Factors; Platelet Count; Heparin Anti-Xa; von Willebrand Factor; Antiphospholipid Antibodies; Dilute Russell Viper Venom Time (DRVVT)
طریقه جمع آوری نمونه	نمونه خون از طريق فروبردن سوزن داخل ورید بازو به دست مي آيد
تشخیص های افتراقی
آمادگی لازم جهت انجام تست
تداخلات دارويي
اطلاعات تكميلي	اگر PTT، طولانی است و علت آن درمان ضدانعقاد یا آلودگی هپارین نیست، آزمون دوم PTT با مخلوط کردن پلاسماي بیمار با پلاسماي طبیعی مشترك (مجموعه ای از پلاسماهاي تعدادي از اهداء کنندگان عادی) انجام مي شود. اگر زمان PTT به نرمال برگردد، کمبود یک یا بیشتر، از فاكتورهاي انعقادی در پلاسمای بیمار را نشان مي دهد. اگر زمان PTT طولانی باقی بماند، پس مشکل ممکن است به دلیل وجود فاکتور مهارکننده غیرطبیعی (اتوآنتي بادي ها) باشد